Ze toont haar ware pracht aan de buitenkant.
Vrolijk fladdert ze door de lucht en wil iedereen de adem benemen.
Ze dartelt en ze zingt er vrolijk op los in haar kleine vlinderland
Voor een ieder die het wil zien,
Maar kunnen de toeschouwers eigenlijk nog meer waarnemen.
Ze liegt als ze zegt het gaat goed, met mij is niets aan de hand
Past ze eigenlijk wel in dit stramien
Is ze wel zo mooi, als je een kijkje zou kunnen in het diepste van haar ziel
Ze zit vol met verborgen leed en kampt met intens verdriet
Haar vrolijkheid is van binnen wat men noemt nihil
Vol met wanhoop die je op het eerste gezicht niet ziet
Wat zou het toch fijn zijn als ze verder weg zou kunnen vliegen
Ze droomt ervan om haar horizon te kunnen uitbreiden
Wegvliegen het liefste weg, heel ver weg en ook heel hoog
Zou de buitenwereld wel zo mooi zijn haar droom d’r niet misleiden
Zou haar vlucht vol zitten met gevaar en de mooie droom haar bedriegen
Oh wat zou ze graag vliegen tot aan die mooie regenboog

Lieve vlinder in gevangenschap
Ze moet haar lot maar aanvaarden en het proberen te accepteren
Optimistisch blijven is toch zeker een van haar beste eigenschap
Een ieder die het ziet met haar gefladder weten te bekoren
Het beste er maar van maken, tja dat moet ze blijven proberen
Haar vlucht in haar droom is een zachte fluistering gedreven op de wind
Maar voor de realistische waarnemer immers goed te horen
De vlinder in gevangenschap heeft het niet altijd even goed
Ze blijft echter vliegen zodat dat ze ieder met haar schoonheid verblind
Er is haar maar korte tijd op aarde gegeven
Ze blijft gewoon iedereen betoveren met haar wonderschone pracht
Blijven fladderen heel gedreven , wil ze haar vrijheid wel opgeven
Boordevol met energie en wilskracht
Indruk achter latend op iedereen die haar ontmoet

Dit is xe9xe9n van de vele foto’s die ik heb gemaakt tijdens mijn bezoek
aan een vlindertuin in Frankrijk
Groetjes Corina en een hele fijne dag vandaag!

Tijdens de vakantie hadden wij bijna altijd een foto camera bij ons. Mijn digi bakbeest liet ik vaak wel thuis want het is geen pretje om altijd een tas bij je te hebben. Op een gegeven moment zaten wij zoals wel vaker, op onze luie vakantie, op een terrasje en ik zag dat mijn dochter al lekker aan het bijkleuren was van het zonnetje. Haar blonde haren waren een beetje aan het verkleuren en haar ogen leken ook van kleur te veranderen. Ik kon niet anders dan er een foto van te schieten. Het viel nog niet mee want madam kreeg eerst de slappe lach en kneep daarbij steeds haar ogen dicht. Ook rolden er dan een traantje over haar wangen. Toen ze wat bedaard was deed ze een serieuze poging om voor moeder te poseren. Wel voorzien van het nodige commentaar zo van, :” Wat moet je nou met zo’n foto, het heeft toch niks met de vakantie te maken, straks mag je ook mijn vinger fotograferen. Mijn voeten heb je immers al op de gevoelige plaat vastgelegd”

De foto heeft inderdaad niks met de vakantie te maken maar toch is het mijn favoriete vakantie foto geworden!

Fijne vrijdag allemaal.
Groetjes Corina

Vlak voordat ik op vakantie ging werd ik aangesproken door de overbuurman.
Hij zag onze bedrijvigheid en wilde weten of wij soms op vakantie gingen
Ik bevestigde dat en hij werd nog nieuwsgieriger en wilde weten waar de reis naar toe ging.
Naar zuid Frankrijk vertelde ik hem.
Dit antwoord was echter niet voldoende hij wilde weten naar welk plaatsje. Wat bleek de overbuurman was erg bekend met deze omgeving, hij was er al zo’n 10 keer op vakantie geweest. Maar dan aan de Spaanse kant van onze vakantie bestemming.
Hij had een goede tip voor ons.
Als wij daar toch in de buurt waren moesten wij de kustweg gaan volgen naar Spanje en wel naar het plaatje Cadaquxe9s. Kunstenaar Salvador Dali
heeft daar een groot deel van zijn leven doorgebracht. Veel van zijn surrealistische schilderijen zijn dus op deze locatie gemaakt. In de 60er jaren was Cadaquxe9s net zoals Amsterdam een hippie verzamelplaats.
De buurman zei dat het waarschijnlijk niet zo interessant zou zijn voor onze kids maar de weg er naar toe zou zeer de moeite waard zijn, bovendien kon je er lekker zwemmen,
de zee was er schitterend, en je kon met een boot die voorzien was van een doorkijkbodem de wereld onder water bekijken.
Ik krabbelde de plaatsnaam op een papiertje en stopte hem in mijn tas. De tijd om wat speurwerk te verrichten naar dit plaatje op internet had ik helaas niet meer.
Toen wij ongeveer een week op onze vakantie bestemming waren besloten wij om de raad van onze overbuurman op te volgen. Na eerst lekker uitgeslapen te hebben en een relaxt ontbijtje vertrokken wij richting Spanje.
Nou hij had niet gelogen over de reis er naar toe. Wat was dat schitterend zeg. Regelmatig benam het uitzicht ons de adem maar ook de spannende weg naar boven op de bergen. Op sommige plaatsen werd de weg wel heel erg smal en naar mijn gevoel bestond de weg uit miljoenen haarspeld bochten. Ook onze dochter had het menig minuutje benauwd achter in da auto en achteraf zei ze: “Goh er zal nu wel een fikse deuk zitten in de achterbank want ik heb er zo nu en dan wel heel erg hard in geknepen”. Dit mocht de pret echter niet drukken. Vanuit de bergtoppen keken wij uit over de prachtige baaien en de dorpjes die daar aan grensden. Het was een schitterend schouwspel.

De reis naar Cadaques duurde echter wat langer als wij gedacht hadden. Over zo’n 60 km deden wij bijna 2 uur.
Daar aangekomen

hebben we eerst een poosje doorgebracht op het kleine haven strandje midden in het stadje. Ricardo moesten wij na bijna anderhalf uur ,bij wijze van spreken, aan zijn haren uit het water slepen want als onze waterrat een maal in het water verblijft heb je hem er nog niet zo eenvoudig uit. Wij wilde immers nog meer zien van het stadje en ook op zoek naar de boot waar de buurman het over had gehad.

Helaas hebben wij deze boot niet kunnen vinden.
Wel hebben wij heerlijk rondgeslenterd in het stadje




en zo nu een dan een poosje op een terrasje gezeten voor een versnapering en zoals ik altijd pleeg te zeggen om naar de aapjes te kijken. Even moet ik nog een kleine anekdote vertellen over een van deze versnaperingen.
Bij xe9xe9n van de terrasjes waar wij waren neergestreken stond een klein stalletje met een grote frituurpan. Jullie raden het waarschijnlijk al, men kon daar een puntzak friet kopen met zo’n overheerlijke klodder mayonaise maar ook gefrituurde inktvis ringen. Hi,hi wij pikte de Hollanders er precies tussenuit. Regelmatig hoorden wij hen dan ook uitroepen van: “Hxe9 hier kun je friet met mayo kopen”!
Natuurlijk hebben wij ons ook even tegoed gedaan aan zo’n puntzak met friet.
Tegen acht uur in de avond zijn we aan de terugreis begonnen.
We moesten er niet aan denken om op de smalle bergweggetjes in het donker te gaan rijden.

Het museum van Dali hebben wij niet meer bezocht. Daar hadden wij helaas geen tijd voor gehad. Maar als ik mijn man moet geloven komen wij zeker nog eens terug op dit stukje paradijs op aarde. Die ook een inspiratie bron was voor nog meer kunstenaars zoals ,Pablo Picasso, Andre Breton, Paul Eluard, Man Ray, Max Ernst, Marcel Duchamp, Federico Garcia Lorca, Luis Bunue. Deze namen zeggen mij niets behalve die eerste dan. Ik ga binnenkort toch maar even snuffelen op het internet want mijn nieuwsgierigheid is natuurlijk wel gewekt. Ook zal ik wat info verzamelen over Dali en er binnenkort een apart blogje over schrijven.

Nog even iets over de hippies waar ik eerder over schreef. Je ziet er nog erg veel slenteren in het leuke Spaanse stadje Cadaques. Ach de jaren 60 zijn immers ook bezig aan een comeback. Retro is hip.

PS Het was die dag overigens heerlijk weer. Niet te heet zo’n 28 graden met een lekker zeebriesje.
Het gekke was dat de lucht op het ene moment strak stralend blauw was en een poosje later begon er een grijze sluier de hemel te bedekken

De foto’s zijn opgenomen met twee verschillende camera’s.
Ik heb flink lopen klooien met de instellingen en soms komen de blauwe luchten wel heel erg overdreven over.
Met behulp van een fotoprogramma zal ik als ik iets meer tijd heb de foto’s wat corrigeren. Lang leve de digitale fotografie en al de fotobewerkings programma’s

Groetjes en tot logs. Corina

Ik ben weer in blogland en wil heel

want ik ben alweer een paar dagen in dit koude kikkerlandje.
Ik had echter nog niet veel zin om achter dit pc’tje te kruipen.
Eerst moest de boel weer een beetje op orde zijn hier in huis.
We hebben een heerlijke tijd gehad in Argeles. Dat is een plaatje in het zuiden van Frankrijk.
De weergoden waren ons goed gezind en this lady

De camping en caravan waren echt toppie en de omgeving was schitterend.
Ik heb dus een geweldige tijd gehad. Natuurlijk waren er ook wat minpuntjes maar dat wisten wij van te voren.
Ricardo had wat moeite met zich aan te passen en verder moet ik zeggen dat het Franse volkje niet te al te gastvrij is. Zo doen ze totaal geen moeite om een andere taal te spreken maar dat is algemeen bekend.
Nog een klein minpuntje is dat het momenteel niet zo goed gaat met betrekking tot mijn gezondheid. Ik moet verplicht uitrusten van de huisarts waar ik zojuist een uurtje bij gezeten heb. Het schijnt dat ik een spier of pees ontsteking heb in mijn onderbeen. Waarschijnlijk heb ik de boel een beetje overbelast!????
Gek hxe8 dat je met luieren de boel kan overbelasten maar het zij zo.
Ik zal het even nader verklaren.
In het begin van de vakantie had ik een splinter onder mijn voet. Ik kon het minuscule ding er niet uit krijgen . Bovendien wilde ik er ook niet teveel aan gaan zitten peuteren
Dat kon wel wachten tot thuis. Vaak zeg ik wat er vanzelf gekomen is gaat ook weer vanzelf weg en over.
Ik ben onbewust door het geprik onder mijn voet anders gaan lopen, en heb spieren belast die je normaal tijdens het lopen wat minder gebruikt .
Maar ach ook dit gaat allemaal weer over er zijn ergere dingen. Stiekem vind ik een nog een beetje uitrusten helemaal niet zo erg.
Hoe is het jullie vergaan? Ik ga zo maar eens een rondje wandelen in blogland, dat mag lekker wel, ik ben heel nieuwsgierig naar jullie verhalen Tot zo en groetjes van Corina

(Klant is koning maar de verkoopsters zijn de keizers)

Waar gaat dit logje nou weer over hoor ik je denken als je de titel leest. Nou ik wil even zeggen behulpzame winkelbediendes bestaan wel.
.
Ik kom tegenwoordig dus vaak in van die piepkleine boetiekjes. Nee, niet voor mezelf om kleding uit te zoeken want meestal hebben ze mijn maat niet maar het gebeurd de laatste tijd vaak dat ik noodgedwongen mee moet met mijn puber dochter. Niet dat ik veel in de pap te brokkelen heb qua de kledingkeuze van haar, maar het is altijd handig om een geldschieter mee te nemen. Ik pleeg altijd te zeggen:”Mijn man is de baas en ik ben de bank”. Gwendolyne heeft dit dus goed in haar oren geknoopt en neemt mijn uitspraak dus erg letterlijk en serieus, ( geef ze eens ongelijk)
Als we dus gaan winkelen, hobbelen wij dus van de ene boetiek naar de andere.
De ene zaak heeft nog hardere muziek op staan dan de andere en de verkoopsters, dit zijn meestal van die jonge meiden, staan vaak wat ongexefnteresseerd rond te lummelen met een blik van goh is het nog geen zes uur, wat duurt de dag toch lang hierbij vaak hevig kauwgom kauwend en wat wiebelend op die oorverdovende en opzwepende muziek. Nu ben ik best een liefhebber van muziek maar ik vind het toch ook wel prettig als ik mijn dochter om hulp hoor vragen als ze in zo’n krap pashokje staat.

Eergisteren heb ik mij dus weer laten overhalen om te gaan shoppen met G.
Bij de eerste boetiek,waar het overigens vet uitverkoop was, hebben we voor de zekerheid een broek weg laten hangen. Het was de laatste in maat 36.Gwen vond hem wel leuk maar ze was nog maar net in de stad , en wie weet wat ze zoal nog meer kon vinden, dus vroeg ze aan mij of ik wilde vragen aan de verkoopster of ze de broek een paar uurtjes weg wilde hangen want zoiets doe je toch eigenlijk niet ( volgen jullie het nog wat een ingewikkelde zin hxe8).
Okxe9, hop naar de volgende boetiek. Een beetje doelloos slenterende G wat rond. Tja wat zocht ze nou eigenlijk….Ik zag er een heel leuk jasje hangen en zei tegen mijn regel in , is dit niet wat je ook alweer zocht.( meestal haalt ze de neus op als ik iets aanprijs dus laat ik haar vaak maar wat modderen en laat haar zelf snuffelen) Nou het was een shot in de roos. Dit jasje was precies waar ze zo lang naar had lopen zoeken samen met haar vriendin tijdens haar laatste strooptocht in de boetieks.
Pff gelukkig dit was aankoop nummer xe9xe9n, dat ging vlot.
Op naar winkel drie. Daar zag ze een hele leuke broek, die ze overigens al eens eerder had gepast, voor een zeer aantrekkelijk prijsje.
Eerst was hij € 50 maar nu in de opruiming nog maar €10 Helaas was haar maat niet meer voorradig. Hup, naar de volgende winkel. Bij het passeren etalage van de winkel waar wij zojuist waren geweest zagen wij echter dat de etalage pop ook die felbegeerde broek aan had. Ik opperde het idee om terug de winkel binnen te gaan en om aan de verkoopster te vragen of ze even kon nakijken welke maat er op de paspop zat en/of het dan mogelijk was dat ze deze er dan kon afhalen mits het natuurlijk de juiste maat was.
Gwen zei: “Nou dat doe jij dan maar mam want ik ga dat echt niet vragen”.Oh ja er kwam nog achteraan “Die is gek dat durf ik echt niet hoor”.
Hoezo verlegen , wel je moeder uitmaken voor gek , dat durf je wel zei ik (LOL)
Ik stapte dus weer de winkel binnen en klampte mij vast aan de eerste winkelbediende die ik zag. Ze klom de etalage in en kwam terug met de mededeling dat het maat 36/38 was.
Helaas mocht ze de broek niet van de pop halen want dan kreeg ze ongenoegen met de etaleur. Wel kon ze er een briefje op plakken gereserveerd met ons telefoon nummer .Zodra de etalage opnieuw ingericht zou worden belde ze ons dan wel even.
Ik bedankte haar en zei nou het is te hopen dat je dan belt voordat we op vakantie gaan want we gaan dit weekend al weg. Dat was geen punt ze zou de broek apart houden totdat wij terug zijn.
Bij de volgende boetiek kocht mijn dochter 3 T-shirts. Een ervan had ik gevonden en ook dit keer viel mijn keus in zeer goede aarde( lucky me:)
Toen wij onze strooptocht verder wilde voorzetten moest ik eerst even bijtanken. Zowel bij de flappentap als in de broodjes zaak want mijn maag rammelde zo hard je kon hem bijna boven al het muziekgeweld uit horen.
Op dat moment ontvingen we een sms’je van de baas, met de mededeling dat de broek binnen was. Stomverbaasd keken wij elkaar aan. We hadden niks besteld bij wehkamp en ook niet bij neckerman. Even naar thuis gebeld over het vage sms’je.
De baas( mijn man ) vertelde dat er zojuist gebeld was over een gereserveerde broek, ze hadden hem klaargelegd.
Dat kon maar xe9xe9n ding betekenen, de etaleur was al begonnen om de etalage te veranderen , zo dachten wij. Dus terug gelopen naar de boetiek. Daar stond een glunderende verkoopster al op ons te wachten . Ze fluisterde:”Ik ben even stiekem bezig geweest en heb de broek verwisseld op de etalage pop. Dan heeft je dochter hem alvast voor de vakantie. Ik vond het toch zo sneu voor je dochter om nog zo lang te moeten wachten .

Nou dat bedoelde ik dus met mijn titel. Ze bestaan nog steeds klantvriendelijke verkoopsters enne het zijn niet allemaal keizers!
Moe maar voldaan keerden wij en uurtje later naar huis.
De eerste broek die ik weg had laten hangen waren wij totaal vergeten. Die hebben we de volgende dag toch nog maar ff opehaald.

Wat baal ik toch .Ik kom steeds dingen tegen die ik graag had willen fotograferen.
Zo reed ik vorige week langs een weiland en daar zat vlak langs de wegkant een pracht van een ooievaar. Goh wat zijn die beesten groot van dichtbij zeg. Ik ben toen gauw naar huis gesjeesd om mijn camera te halen. Helaas blijft zo’n vogel niet stilstaan op zijn zoektocht naar een lekkere kikker of iets dergelijks.

Ik ben op mijn tenen dichterbij geslopen en kon nog net een plaatje schieten voordat juffrouw ooievaar wegvloog.

Gister gebeurde weer zoiets dergelijks maar dan met en ander vreemdsoortig vliegend object.
Het gevaarte vloog zeer laag en wat bleek het was een Zeppelin
Mijn dochter heeft het ding echter gefotografeerd met haar mobieltje maar omdat ze nog niet beschikt over een kabeltje waarmee ze de foto’s op de pc kan zetten moet ik dus nog even wachten om het te showen aan jullie.
Ik zweer plechtig dat ik voortaan niet meer op stap ga zonder mijn digibakbeest
Fijne dag allemaal. Groetjes en dit keer geen knuffel want dit persoontje is vet verkouden(snif hoest proest)
Corina

PS ik heb wat zitten prutsen met fotobewerkings programma’s daarvandaan het kleurverschil in beide foto’s

Vandaag is mijn moeder jarig.Ooit schreef ik dit gedicht voor haar en verwerkte het in een decoboek.

Onvervangbaar

Mijn moeder is als een roos
Soms zacht geurend,
Levens vreugde schenkend,
Maar ook met doornen en daardoor
Dan wild en stekelig
Positief tegenover het leven, wat er ook gebeurt
Haar gedachten uitdragend overtuigd en krachtig
Veilig en vriendelijk

Alles wat ik voor je voel
Is met woorden onuitspreekbaar.
Alles wat je aan me geeft
Blijkt met woorden nauwelijks raakbaar
Al jou liefde in mij eeuwig onvervangbaar
Waar ik ben daar woon je
Heel diep in mijn hart.
Corina

Fijne maandag allemaal. Groetjes en tot logs