De avond getekend door groot verdrietGevuld met ongekende pijnTranen stroomden als een wilde beek over je wangenHet lijkt wel of je het nu pas allemaal zietGetekend door en een overweldigend verlangenVerlangen om heel even niet anders te zijnSnikkend vertelde je mij je grootste wensIk probeerde je te troosten, luisteren en je een veilig gevoel gevenOch mam zuchtte je, was ik maar heel even een gewoon mens.Ook al is het maar voor heel even.

Jullie snappen het natuurlijk al na het lezen van dit gedichtje.
Mijn zoon was erg verdrietig..
De aanleiding van zijn emotionele uitbarsting was een kleine ruzie met zijn buurmeisje.
Ze waren al de hele middag lief samen aan het spelen en op een gegeven moment besloten zij om even te gaan spelen met de nintendo. De xe9xe9n wilde een park gaan bouwen en de ander wilde een spelletje skaten. Ze konden het samen niet eens worden.
Het buurmeisje vertrok met de woorden: “Ik wil je nooit meer zien want jij kan niet normaal spelen”.
Dat ene zinnetje heeft dus erg veel losgemaakt .
Een paar uur later hoorde ik Ricardo op zijn kamer hevig snikken.
De emotionele uitbarsting was erg heavy en ging gepaard met hart kloppingen en hyperventilatie. Was best angstig vond ik maar gelukkig na een klein uurtje keerde de rust terug in ons mannetje. Vanmorgen babbelde hij er weer vrolijk op los en ging vol goede moed naar school.
“Zucht”!

Groetjes Corina

Goede morgen luitjes even een klein logje.
Ben erg druk met van alles en nog wat. Als ik ff kan, zal ik jullie vertellen wat mij zoal bezig houd.
Maar helaas kan ik nu even geen gaatje vinden om hier een lang verhaal neer te kalken.
Maak je aub geen zorgen over mij onkruid vergaat niet.

Hallo lieve luitjes, het gaat goed met mij hoor.
Maak je maar niet ongerust.
Afgelopen week heb ik veel moeten werken buitenshuis en tja hierna heb je dan tijd nodig om ook het huishouden op rolletjes te laten verlopen.
Verder had ik gewoon even genoeg van het pc gebeuren.
Het grijze ding neemt zo onderhand wel een heel belangrijke plaats in binnen ons kleine gezinnetje. Zeker nu de dagen weer korter worden. Wat kun je dan beter doen dan lekker binnen blijven en gaan computeren.

Even beschrijven hoe het er momenteel aan toe gaat hier in huis als ze thuis komen na school of het werk.

Dochterlief komt thuis rent naar boven om direct plaats te nemen achter haar pc.
Want tenslotte moet ze even msn’n met haar vriendinnen die ze notabene zojuist de hele dag op school heeft gezien. Tussen de bedrijven door werkt ze dan ook even aan haar huiswerk.
Ze laat haar hoofd alleen even zien als het eten op tafel staat
Zoon lief komt thuis, vliegt eveneens naar boven want ook hij is een geluksvogel die over een eigen pc bezit.
Er moet online gegamed worden en natuurlijk moet hij scriptjes gaan schrijven voor zijn webpage die nooit af komt.
Als hij zijn neus even laat zien om wat te drinken probeer ik een gesprekje aan te knopen over de dingen die hij zoal gedaan heeft op school. Steevast komt dan het riedeltje:” Het gaat goed op school, we hebben van alles gedaan maar wat precies ik weet het niet meer. Doei Mam “.
Meestal verdwijnt meneer dan weer uit mijn zicht. Gaat naar buiten of naar boven.
Ook hij laat zich pas weer zien als er food op tafel staat.
Manlief komt thuis.
Drinkt even een bakkie met mij, want de koffie thuis smaakt tenminste veel beter dan het slootwater op zijn werk. De dag wordt in grote lijnen even doorgenomen. Ik voel mij dan hxe9xe9l even zo’n geel gevalletje die langs de Nederlandse autobaan staat Moet kunnen toch. Vervolgens duikt ook manlief op de bureau stoel en neemt plaats voor het grijze geval die hier in de woonkamer prijkt. Er moet belangrijke info opgezocht worden waar collega’s naar gevraagd hebben, de mailtjes moeten gelezen worden etc.
Hi hi dit plaatje wijkt iets af van de werkelijkheid hoor
Ik verdwijn dan maar de keuken in want ze zullen wel honger hebben na zo’n drukke dag.
Pff even tijd om bij te kletsen waren het niet dat ze hier eten alsof ze de moeten halen dus erg veel tijd om te kletsen rest mij niet.
Na dit alles mag deze dame de boel weer een beetje op orde gaan brengen.
De familie staat mij hierin wel bij maar regelmatig ontsnapt er een vette zucht uit hun kelen. Ze zijn moe. Ze willen het liefst weer verdwijnen naar hun grijze vriend, met de naam: “Computer”.
Rond acht uur zitten wij allen dan weer heel even samen in de woonkamer.
Ze willen toch zeker allemaal wel even kijken naar een andere vierkante kast.
Tijd voor Goede tijden, Slechte tijden.
Hierna verdwijnen ze weer uit mijn gezichtsveld. Rond negen uur spoor ik de jongste aan om zich te gaan verzorgen. Het is bijna bedtijd voor hem.
Ik kan natuurlijk mijn hubbie wegjagen van zijn vertrouwde plekkie om dan ook een uurtje bezit nemen van de bureau stoel maar heb daar na een dag hollen, vliegen, rennen en zorgen vxf3xf3r niet zo’n behoefte aan. Ik verdwijn lekker op de bank. Een drankje en een snackie binnen handbereik.
Door het rammelend geluid op de achtergrond, die afkomstig is van het toetsenbord en het saaie programma op tv, verdwijnt deze dame al gauw naar dromenland. Ach ik zou wel moe zijn of gewoon lui.

Groetjes Corina
die ook nog andere momenten heeft hoor(LOL)

Update Sarah:
Het was een zeer geslaagd feest vorige week.
Mijn vriendin wist niet wat haar allemaal overkwam.
De fotograaf van de lokale tv niet komen opdagen. Zelf hebben wij natuurlijk wel de nodige plaatjes geschoten. Achteraf heb ik besloten om hier niks meer mee te doen. De arme meid had al genoeg te verduren gehad.
Ze komt oorspronkelijk uit Indonesixeb en daar wordt er meestal niks gedaan als de mijlpaal 50 hebt bereikt.
En ja, ze riep heel hard, wacht jij maar meisje mijn wraak zal zoet zijn.

Vandaag wordt mijn vriendin 50 jaar.
Dit feit laten wij niet zonder slag of stoot voorbij gaan.
Gisteravond hebben we overal in het dorp posters opgehangen.
We hadden een oude foto van haar gepikt, deze gekopieerd wat tekst toegevoegd en nu hangt het hele dorp er mee vol.
Verder heeft een andere vriendin een Sarah pop in haar voortuintje gezet met een groot spandoek.
Ik vond dit echter niet voldoende en kwam gister op het idee dat ze gezien haar leeftijd(LOL) wel alvast een rollator rijbewijs kan gebruiken.
Deze krijgt ze niet zomaar, ze moet er wel wat voor doen.
Ik heb pionnen geregeld, een pruik, kaplaarzen, een werkschort etc en ze
moet dan verkleed als een soort Ma flodder en gewapend met een rollator op straat een parcours aflopen.

Ik heb expres voor de outfit van een Ma flodder gekozen omdat ze flink overhoop ligt met haar buurvrouw die ze altijd boos Ma flodder noemt.
Verder heb ik ook nog een fotograaf benaderd die werkt voor onze lokale tv.
Hi hi ik zie de head line op tv het al voor me “Eerste rollator rijbewijs in … een feit!

Ik heb dus al de grootste voorpret. Wat zal ze mopperen zeg, want mijn vriendin Inge heeft haar hart op de tong zitten.
Ik ga nu gauw aankleden want ik heb beloofd om met haar gebak te gaan halen.
Dat wordt dus echt schrikken als ze straks met mij door het dorp rijdt. Ze weet niet dat dit pas het begin is van een hele reeks pesterijtjes.
Ik moet hierna eerst nog een paar uurtjes werken en dan kan het feest gaan beginnen

Wat gaan jullie vandaag doen?

Groetjes Corina

Ik zat vorige week een beetje in een dip.
Ik maak mij grote zorgen over de toekomst.
Soms lijkt het wel of we de grip kwijtraken op onze zoon. Hij wordt met de dag brutaler, eigenwijs en zijn eigenbelang komt steeds meer op de voorgrond te staan. Zijn leeftijd speelt hierin natuurlijk een grote rol. Ik noem het de prxe9 pubertijd
De dingen worden extra duidelijk als je grotere dagdelen met hem door brengt. Zoals de afgelopen vakantie.
Natuurlijk weet ik wel dat ons mannetje de structuur mistte, die oh zo belangrijk is voor auti kinderen. Voorgaande jaren was hij veel flexibeler tijdens de vakanties maar dit keer echter niet.
Dat werd ons zeer duidelijk tijdens de twee weken die wij doorbrachten in Frankrijk.
Ik kon vaak redelijk wat begrip en geduld op brengen voor zijn gedrag maar dat geldt niet voor mijn overige gezinsleden. Regelmatig was er dus een confrontatie en raakten we met zijn viertjes in een strijd verwikkeld. Dit kwam onze stemming niet ten goede, deze dame was, hoe gek het ook klinkt uitgeput toen wij terug keerde vakantie. Bovendien had ik op de koop toe ook nog wat lichamelijke ongemakken. Dit was eigenlijk een geluk bij een ongeluk want ik kon de afgelopen weken weer een beetje bijtanken en de dingen proberen weer een beetje op een rijtje te zetten. Tijdens mijn pieker momenten kwam ik langzaam tot inzicht dat ik het allemaal niet alleen kan veranderen, verwerken. Ik, eigenlijk moet ik zeggen wij, hebben weer begeleiding nodig van de profs.

Tot overmaat van ramp ontving ik vorige week een brief van de GGZ. Er stond in vermeld dat ze het dossier van onze zoon wilde sluiten, omdat wij al een hele tijd niet meer met hulpvragen bij onze orthopedagoge waren gekomen.
Tijdens het lezen van de brief raakte ik in paniek en ook overstuur. Tussen de tranen door( ik was alleen thuis) riep ik:”Oh nee dat niet”.
Hoe moet dit nou verder. We hebben immers de steun en de hulp zo hard nodig van M onze orthopedagoge. Ze kan ons goed begeleiden in de schoolkeuze waar wij aan het eind van dit schooljaar voor komen te staan. Ze kan ons vertellen hoe wij nog meer structuur kunnen crexebren en hoe we dit het beste kunnen toepassen binnen onze gezinssituatie.
Verder heeft onze dochter ook begeleiding nodig over en in de omgang met haar broertje. Het zou goed zijn als zij met andere brusjes in contact zou komen. Dan ziet ze niet de enige is die moeilijkheden ondervind in de omgang en het leven met een broertje in het autistische spectrum. Herkenning en steun zijn in deze zo onmisbaar en van onschatbare waarde. Daar ben ik van overtuigd.
Ook geven een aantal andere familieleden aan dat ze de omgang met Ricardo momenteel zo moeilijk vinden.
Bij dit alles kan M de orthopedagoge een grote steun zijn voor ons.

Gelukkig stond onderaan de brief dat ik eventueel binnen drie maanden kon reageren. De mogelijkheid bestond om nog een afspraak te maken met M.
Doen we dit niet dan moeten we, mits we weer begeleid willen worden, eerst naar de huisarts stappen voor een doorverwijzing. Dat houdt in dat er dan opnieuw een intake moet plaats vinden. En dat wij dan rekening moeten houden met een lange wachttijd.
Jullie begrijpen al wat ik dus heb gedaan. Ik heb meteen de telefoon gegrepen en geprobeerd een afspraak te maken. De orthopedagoge was helaas niet aanwezig en ik heb de administratie gevraagd om een notitie voor M klaar te leggen of ze a.u.b. contact op wilde nemen met ons.
Diezelfde avond werd ik terug gebeld. Ik heb toen heel even gesproken met haar.
M had overigens maar een half woord nodig van me. Ze had al een donkerbruin vermoeden dat wij weer bezig waren om onze eigen boontjes te doppen. Ik gaf haar te kennen dat wij weer eens vervallen waren in onze aloude gewoonte.

De kop in het zand steken.
M gaf in het kort uitleg dat ze de brief moest sturen van haar superieuren.
Ze hadden de boel gecontroleerd en zagen dat wij al een heel tijdje niet meer op het spreekuur waren geweest.
Ach ja overal wordt er immers flink beknibbeld en bezuinigd.
Gelukkig hebben wij morgen weer een afspraak en zitten wij nog steeds in de molen.

Vanmiddag ga ik ook de fysiotherapie even opbellen. We hadden de therapie een tijdje stop gezet, maar het gaat weer een stuk slechter met de motoriek van onze spruit.

Ook deze dingen vielen ons erg op tijdens de afgelopen vakantie.
Ik ga er dus weer voor, en wat betreft mijn lichamelijke gezondheid het gaat weer goed met me.

PS de plaatjes heb ik geadopteerd van
http://savonalane.savonaville.com/

Groetjes Corina

Ik heb besloten om een nieuwe categorie aan mijn web-log toe te voegen.
De categorie noem ik Auti. Het gaat over de perikelen rondom het leven met onze zoon die een aanverwante autistische aandoening heeft namelijk PDD-NOS.
Sommigen van jullie weten maar al te goed wat dit is, en dat je wereld behoorlijk op zijn kop staat als je een gezinslid hebt in het autistische spectrum.
Op mijn web-log wil ik dus zo af en toe wat gaan schrijven over de belevenissen met onze zoon. Gewoon om dingen van mij af te schrijven

Als je meer wil weten over deze aandoening ga gewoon eens naar een zoekmachine zoals bijvoorbeeld Google en typ in “Wat is autisme”.
Er zijn inmiddels tientallen websites die over dit onderwerp gaan.

Hieronder zet ik alvast xe9xe9n link van zo’n website gewoon voor het gemak.
http://www.xs4all.nl/~butcher/watisaut.htm
Hier wordt in een begrijpelijke taal uitgelegd wat autisme inhoud. Klik ook eens op een van de andere linken op deze site

PS ik ben druk in de weer om mijn huis een beetje op te ruimen. Straks zal ik even tijd maken om een logje te schrijven die prima past in mijn nieuwe categorie
Groetjes Corina

Omdat ik momenteel een beetje weinig tijd heb om een lang logje neer te kalken doe ik het even zo.

Groetjes Corina