Het gaat weer toppie joppie in “Huize Momenten”.
Mijn uitbarsting vorige week is tot nu toe uiterst effectief gebleken.
R is weer een heel ander kind. Coxf6peratief, rustig, zorgzaam en stukken liever.
We communiceren samen weer goed en er is wederzijds begrip en respect.
Een wereld van verschil
Ik zit weer vol energie en kan mij weer goed concentreren op de dingen die op mijn agenda staan.

Ik heb inmiddels een begin gemaakt aan de metamorfose van de slaapkamer van R.
De kleine chef zoals wij Ricardo gekscherend noemen helpt me daarbij met volle overgave.
Zeg nou zelf dat behangscheuren is toch helemaal het einde en natuurlijk ook al die schroeven en moeren verwijderen met de elektrische schroevendraaier is zijn lust en zijn leven.

Om zijn loodszware bed te verplaatsen daar draait hij zijn hand niet voor om .Het uitzoeken van een verfkleur is overigens wel pittig voor hem. Er is toch zoveel keus. Het mag niet te donker zijn enne het mag zeker geen meidenkleur worden.

School
De resultaten van de schoolonderzoeken zijn afgerond en hieruit is een advies naar voren gekomen wat betreft het vervolg onderwijs. VMBO-t en HAVO
Eerst hebben we maandag thuis de resultaten gelezen en gister zijn we op school geweest .
R had echter nog wel wat opmerkingen. Hij vond dat ze een test niet goed hadden beoordeeld.
Zo was er aangekruist dat hij veel pest. Hij was hier totaal van onderste boven
Wat blijkt het formulier was inderdaad niet goed ingevuld.
Het zat onlogisch in elkaar. Hierdoor waren er fouten gemaakt met het aankruisen.
Ook hebben we samen met de leerkrachten en de orthopedagoge van school de schoolkeuze besproken.
Inmiddels zijn we al wezen shoppen voor een gepaste school.

De eerste keuze is om R te plaatsen op een kluster4 school. Hiervoor moet er echter een indicatie gesteld worden en moet ook het rugzakje aangevraagd worden.
Zoals ik gexefnformeerd was moest dit gebeuren op de nieuwe school
Twee weken geleden had ik daar een afspraak maar helaas kwam ik voor nop
De persoon (K) die mij hierin zou helpen was helaas ziek.
Geduldig heb ik gewacht op een nieuwe afspraak. Maar niks hoor.
Nu kreeg ik gister op de huidige school te horen dat ik niet de juiste weg had bewandeld. Ik moest R aanmelden bij het REC.
Ik dus gebeld met het REC. Een wat ongeduldige dame stond me te woord.
Ik moest toch op de nieuwe school zijn . Zij helpen mij verder.
Na 3x zuchten de nieuwe school gebeld.
De dame waar ik twee weken geleden een afspraak mee had was inmiddels beter maar zat in een bespreking. Ik zou en half uur later teruggebeld worden.
Na 4 uur te vergeefs te wachten op dit telefoontje heb ik maar weer eens contact opgenomen. Na ca 10 minuten in de wacht gestaan te hebben kreeg ik eindelijk K aan de lijn.
Wat bleek ze had twee weken geleden formulieren bij de receptie neergelegd voor me, die ik in moest vullen.
Dit was hetzelfde formulier die ze ook gebruiken bij het REC.
Hoezo omslachtig?!
Helaas was men vergeten om deze mee te geven en ze hadden geen adres van me?!?
Ja daar plaats ik vraagtekens bij want R is in oktober al bij hun aangemeld.
Dubbel zelfs. Eenmaal in oktober en ook na de infoavond in december.
Maar ach dit kleine foutje is wel begrijpelijk want ze krijgen bijna dagelijks nieuwe aanmeldingen binnen
Anyhow, als het goed is komen de formulieren vandaag binnen via de post en aanstaande maandag heb ik een afspraak op de nieuwe school.

PGB
Vorige week een telefoontje gehad van bureau jeugdzorg.
Ze hadden aanvullende info nodig. Ze wilden even telefonisch nog wat dingen doornemen met me.
Nu was het zo dat dit telefoontje op woensdagmiddag kwam en op dat tijdstip moest al mijn aandacht uitgaan naar onze spruit die net op dat moment lekker dwars aan het doen was.
Ik verzocht of ze mij de volgende dag even terug wilde bellen, dan kon ik haar in alle rust te woord staan.
Dit zou ze doen.
3x raden?!. Ik ben dus nog steeds niet terug gebeld .
Straks gaan we eerst naar de GGZ en vanmiddag ga ik bureau jeugdzorg zelf maar weer bellen
Wahoooo …..

Groetjes van een vechtlustige Corina

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier een serieus stukje geschreven.
Ik weet eigenlijk niet waar ik beginnen moet.
Nou vooruit maar laat ik een poging wagen.
De laatste tijd gaat het niet zo goed met de perikelen rondom ons leventje met onze autistische zoon.
Natuurlijk weet ik wel dat hij ouder wordt en zo langzamerhand in de puberleeftijd terecht komt maar Jezus wat gaat het moeilijk.
R wordt toch zo opstandig.
Elke dag is weer een ware beproeving.
Niks is er goed hij is toch zo negatief en lijkt er toch zo van te genieten.
Constant is hij ons uit de tent aan het lokken. Zeggen we A dan gaat meneer direct in de verdediging en probeert ons allen te overtuigen dat het B moet zijn.
Hij moppert en tiert de hele dag.
Verder wordt hij super jaloers op zijn zus en hij laat dan ook geen gelegenheid voorbij gaan om haar te kwetsen of te pesten.
Ach, ja negatieve aandacht is toch zeker ook aandacht
Ook oma waar hij zo af en toe logeert, moet de laatste alles uit de kast halen om de omgang met onze zoon een beetje aangenaam te houden.

Ik heb allang afgeleerd om met onze zoon in discussie te gaan want dan krijg je zo’n machtstrijd. Maar soms trek je het niet meer.
Eergister ( zondag avond) knapte er wat bij me, hij kan toch zeker niet ongestraft doorgaan met zijn gedrag. Want ik heb sterke vermoedens dat hij vaak dondersgoed beseft waar hij mee bezig is.
Hij kondigt het soms zelfs aan. (Ik ga nu ….. doen want dan weet ik dat jij …..)
Ik heb dus rigoureuze maatregelen getroffen. Na diverse waarschuwingen heb ik hem dus gestraft.
Geen lijfelijke straf hoor maar ik heb zijn kamer gestript.
Bijna al zijn spullen heb ik op zolder gezet. Ik heb hem duidelijk proberen te maken waarom ik dit allemaal gedaan heb en dat hij zijn spullen terug kan verdienen.
Straks ga ik een schema maken . Een soort beloningsysteem met daarop de dingen die ik van hem verlang en wat daar tegenover staat. Voor wat hoort wat ga ik dit schema noemen.

Het zat me gister echter helemaal niet lekker toen ik ons ventje zag worstelen met zijn gevoelens.
Hij zat er helemaal doorheen. Zijn stemmingen wisselde elkaar af in een uiterst hoog tempo.
Op het ene moment was hij intens verdrietig en een halve minuut later was hij ontzettend boos
De dreigementen waren echter niet voor de poes.
Niet gericht op ons hoor maar eerder er gericht op ons te kwetsen. De spullen die hij nog in zijn bezit had moesten er aan geloven .Mobieltje werd stuk gesmeten, boeken werden weggegooid en noem maar op.
Zo zei hij ook meermaals van okxe9 nu ga ik mezelf maar slaan want ik heb nog meer straf verdiend.
Ik loop weg en ga er mezelf van kant maken. Jullie missen me toch niet etc.
Deze opmerkingen negeerde ik en liet me niet uit de tent lokken want eigenlijk wou R ermee bereiken dat ik overstag zou gaan en hem alsnog zijn zin zou geven. Zijn dierbare spullen terug op zijn kamer ( dus eigenlijk zijn we toch in een impasse geraakt van machtstrijd)
Emotioneel ben ik nu een wrak te noemen en zit er een beetje doorheen( zo moeder zo zoon dus).
Duizenden vragen tollen door mijn hoofd.
Heb ik er goed aan gedaan, snapt hij me eigen wel goed? Wat gaat het worden als ik nu geen maatregelen tref. Hoe moet het als hij ouder wordt? Straks heb ik hem helemaal niet meer in de hand. Ik word onzeker

Even nog een voorbeeld van zijn gedrag de laatste tijd:
Sinds de school weer begonnen is, na de kerstvakantie, speld R mij op de mouw dat het op school ook niet goed gaat. Elke dag maar weer kwam hij met die mededeling thuis.
Hij had een waarschuwing voor een rode kaart zo zei hij.( Als hij een rode kaart krijgt dan wordt hij een dag of wat geschorst van school)
Voor de zekerheid heb ik gistermiddag zijn juf van school gebeld . Ik moest weten hoe het op school gaat.
Ik verwachtte de hele dag dat ik hem daar op moest halen
Zeker na het incident van afgelopen zondag.
Maar wonder boven wonder gaat het goed met hem op school.( Gelukkig maar)
Hij is een voorbarige leerling. Lief, behulpzaam en is vrij constant te noemen is zijn gedrag!???
De Juf stelde me gerust dat ze zeker contact met ons opgenomen zou hebben als er iets was op school.
Natuurlijk weet ik dat wel, maar stel dat de school ook zo aan het door modderen was met zijn gedrag, net zoals ik de laatste tijd gedaan heb.

Nog wat vraagjes.
Wat vinden jullie ben ik te streng.? Hoe pakken jullie het aan als het zo escaleert thuis of vinden jullie dat ik het allemaal opblaas?
Ik kan toch zeker niet alles op zijn beperking schuiven?
Met mijn verstand weet ik wel ik kan R niet veranderen en zal vooral moeten proberen om mij aan te passen maar soms lukt dit even niet meer

Wat een hak op de tak verhaal dit logje hxe8. Er zit niet echt een logica in maar ik denk dat jullie wel snappen wat ik allemaal brabbel

PS Nog een laatste opmerking( iets wat me zojuist door hoofd is geschoten)
Een van mijn hersenspinsels dus
Zoals aan elk nadeel zit er eigenlijk ook een voordeel aan mijn genomen stap “De mega straf”.
Hi, hi zijn kamer stond op de nominatie om eens flink opgeknapt te worden en nu is hij lekker leeg zoadat ik eigenlijk direct aan de slag kan gaan om zijn kamertje een metamorfose te geven.

Belspelletjes op tv

Doen jullie het weleens? Ik niet want ik denk dat het een grote nepzooi is en bovendien zonde van mijn zuurverdiende centjes. Nu heeft iemand een aantal van die flmpjes aan elkaar gemonteerd en eh al kijkend naar deze filmpjes levert wel leuke momenten op.
Je moet er wel even voor gaan zitten hoor. Dus schenk even een kopje koffie in en als je zin en tijd hebt en ga er maar eens naar kijken. Niet gelijk wegklikken want na een poosje wordt het echt hilarisch
PS vergeet niet op het peiltje van play te drukken en ga ook deel twee bekijken.

Klik op het plaatje
Groetjes en een fijn weekend allemaal xxxCorina

Zo de kop is eraf. De eerste week zit er alweer op in het nieuwe jaar.
Ik had mezelf voorgenomen om een stapje terug te zetten maar helaas is er niet veel uitgekomen van mijn nieuwe voornemen. Rustmomenten voor mezelf waren ver te zoeken.
Zojuist heb ik mezelf echter gedwongen om even een pas op de plaats te maken. Dat lukt me het beste als ik even achter mijn pctje kruip en eens lekker ga freubelen met een fotobewerkings programma.
Dit keer was het oog van mijn dochter het onderwerp
Lucky me wilde ze wel even poseren voor de camera. Koste wel even wat bloed zweet en tranen want madame kreeg de lachstuipen van haar silly moeder die daar zo pal voor haar stond om een plaatje te schieten van haar oog.
Zie hier het resultaat:

Fijne dag allemaal en tot logs .
Groetjes Corina